|
1572 yılında doğan Maanoğlu Fahreddin, ilk Lübnan
emiri Fahreddin'in torunu ve Korkmas'ın oğludur. Babasının ölümü üzerine II.
Fahreddin olarak Osmanlı yönetimi tarafından Lübnan emirliğine atandı.
Osmanlılarla iyi ilişkiler kurdu. Amacı bağımsız bir Lübnan devleti kurmaktı
ve bu amaçla Avrupalılarla ve Osmanlılara karşı ayaklanan Halep Valisi Canbulatoğlu
Ali Paşa ile işbirliği içine girdi. Bu sayede Kuzey Lübnan ile birlikte sınırlarını
Sayda, Beyrut, Safad, Banyas ve Aclun'a dek genişletti.
Osmanlılar 1612'de Floransa ile gizli bir askeri ticaret antlaşması yapan II.
Fahreddin üzerine Şam Valisi Hafız Ahmed Paşa yönetiminde bir oru gönderdi. Burada
yenilgiye uğrayan II. Fag-hreddin 15 Eylül 1613'de Sayha'dan bir Fransız geisiyle kaçarak
İtalya'ya sığındı.
Avrupa'da bir güç oluşturmaya çalışan II. Fahreddin bu amacına ulaşamadı.
İran'la savaş durumunda olan Osmanlılar 1618 yılında emirliğin büyük oğlu Ali'de
kalması şartıyla II. Fahreddin'in Lübnan'a dönmesine izin verdi. Buna rağmen bağımsızlık
mücadelesine devam etti. Yafa yakınlarındaki çarpışmalardan sonra Sayda'ya, oradan
da Beyrut'a çekildi ve dağa çıktı. Daha sonra yakalanarak İstanbul'da idam edildi. |
|